ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πατρέων, στη συνεδρίασή του την Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011, συζήτησε διεξοδικά το μέτρο της επιβολής του ειδικού τέλους επί των ακινήτων, τέλος που οι πολίτες καλούνται να το καταβάλλουν, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, και κατέληξε ομόφωνα στα παρακάτω συμπεράσματα – αποφάσεις:

«Θεωρεί το μέτρο άδικο και επιπλέον σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις του νομικού κόσμου, το μέτρο αυτό είναι και παράνομο και αντισυνταγματικό.

Είναι συνέχεια της λεηλασίας που υπέστη το λαϊκό εισόδημα με τις αλλεπάλληλες περικοπές μισθών και συντάξεων αλλά και τις φοροεπιδρομές, ολόκληρο τον προηγούμενο χρόνο. Γίνεται απαιτητό και από το ένα εκατομμύριο των ανέργων, από όσους βρίσκονται σε πλήρη εισοδηματική αδυναμία χωρίς να είναι καταγεγραμμένοι άνεργοι, το ίδιο και από μικροεπαγγελματίες με κλειστά μαγαζιά και επιχειρήσεις με ελάχιστο ή μηδενικό τζίρο και εισόδημα.

Ο τρόπος είσπραξης έχει όλα τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής βαρβαρότητας, που συνοδεύει την κυβερνητική πολιτική στο σύνολό της. Θα κόβουν το ρεύμα, αγαθό πρώτης και ζωτικής ανάγκης για την επιβίωση, σε οικογένειες με αρρώστους, μικρά παιδιά, υπερήλικες. Δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτόν τον σύγχρονο καιάδα.

Η κοινωνία της πόλης μας, έχοντας δεχτεί ανελέητα πλήγματα εδώ και δύο δεκαετίες με την πλήρη αποδιάρθρωση της παραγωγικής της βάσης, βιώνει την σημερινή κρίση έχοντας ποσοστά ανεργίας και φτώχειας διπλάσια από τους πανελλαδικούς μέσους όρους. Ήδη πολλές οικογένειες αδυνατούν να πληρώσουν τώρα τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, του νερού, του τηλεφώνου. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν με απόγνωση ένα μεροκάματο για να εξασφαλίσουν την διατροφή των παιδιών τους.

Το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα αποφασίζει:

Καλεί τους δημότες σε ανυπακοή, σε άρνηση πληρωμής των χαρατσιών και καταδικάζει την πολιτική της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ- ΝΔ -ΛΑΟΣ.

Απαιτεί την άμεση ανάκληση του ειδικού χαρατσιού.

Δίνει εντολή για την άμεση ενεργοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου, προκειμένου να προβεί σε επανασύνδεση με το τμήμα ηλεκτροφωτισμού, όπου γίνει διακοπή ρεύματος, της νομικής υπηρεσίας για αντιμετώπιση νομικών κυρώσεων κλπ. (!!)

Στηρίζει κάθε συλλογική δράση ενάντια στα φοροχαράτσια και σε υποστήριξη όσων αρνούνται να τα πληρώσουν. Καλεί όλους τους κοινωνικούς φορείς να πρωτοστατήσουν στον αγώνα και στην έμπρακτη συμπαράσταση στον κάθε δημότη. Να συντονίσει την δράση του με άλλους δήμους.

Η απόφαση να κοινοποιηθεί στον Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους Υπουργούς και τη Διοίκηση της ΔΕΗ και να δημοσιοποιηθεί σε όλα τα μέσα ενημέρωσης».

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Με λύπη μου, σας παρακαλώ να δεχθείτε την παραίτησή μου από τη θέση του Προέδρου του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας.

Όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησα, ενίοτε καθ’ υπερβολή, τις αρχές του δημοσίου και ακαδημαϊκού πανεπιστημίου εντός των ορίων που έθετε η κείμενη νομοθεσία.

Ο Νόμος 4000 και 9 (που προέκυψε χωρίς κανέναν διάλογο με τα Ιδρύματα, ψηφίστηκε από τρία κοινοβουλευτικά κόμματα και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 195/06.09.2011) καταλύει, φοβάμαι, τη συνταγματική νομιμότητα, καταργεί τα συλλογικά όργανα και τον ακαδημαϊκό χαρακτήρα των ΑΕΙ, χειραγωγεί την έρευνα και προσβάλλει την αξιοπρέπεια των πανεπιστημιακών λειτουργών. Αντί, δηλαδή, να διορθώνει τα πολλά κακώς κείμενα, καταστρέφει τον ίδιον τον πανεπιστημιακό θεσμό.

Ωστόσο, ό,τι και να λέω κι ό,τι και να φοβάμαι, όσο και να συντάσσομαι με όσες και όσους ζητούν την κατάργησή του, ο 4009 είναι πλέον νόμος του κράτους.

Σύμφωνα με την υπ’ αρ. πρωτ. 106639/Β1 Εγκύκλιο του Ειδικού Γραμματέα Α.Ε. καθηγ. Β. Παπάζογλου, οι διοικήσεις των Τμημάτων (παρά τις ρητές διατάξεις οι οποίες τα καταργούν) θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως τα τέλη της τρέχουσας ακαδημαϊκής χρονιάς «μέχρι την έκδοση των Π.Δ. για την μετατροπή των υφιστάμενων Τμημάτων σε Προγράμματα Σπουδών».

Αρνούμαι να συμβάλω ως πρόεδρος του Τμήματος στη διάλυσή του. Αρνούμαι να υπογράψω τις διοικητικές πράξεις που διαλύουν το επιστημονικό περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών και των πτυχίων, που καταστρέφουν την οργανική σύνδεση της διδασκαλίας με την παραγωγή νέας γνώσης, που θέτουν σε «εργασιακή εφεδρεία» το ήδη αριθμητικά ελλιπές διοικητικό προσωπικό. Αρνούμαι να προωθήσω τις διαδικασίες που καταστρέφουν όσα, λίγα και σημαντικά, δημιουργήσαμε υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Αρνούμαι, τέλος, να αποδοκιμάσω έργοις (ως εκ της θεσμικής θέσης μου) τις δίκαιες αντιδράσεις των φοιτητών, ακόμη κι αν διαφωνώ ή δεν συμμερίζομαι τους τρόπους, τις μορφές ή τα πεπραγμένα του αγώνα τους.

Παρά την τυπική κατάργηση, θέλω να πω, των συλλογικών οργάνων, ας μην διαγράψουμε (παρά τα λάθη, τις υπερβολές ή τις αστοχίες) όσα μας έχουν κάνει περήφανες και περήφανους για τη δουλειά μας κι ας κρατήσουμε (παρά τα κελεύσματα των καιρών) ως κόρη οφθαλμού την εμμονή μας τις αξίες της επιστήμης και τις αρχές της συλλογικότητας και της δημοκρατίας. Αν το πετύχουμε αυτό, αν επιμένουμε να φυσάμε λίγο απ’ το οξυγόνο που κρατά η εκπνοή μας, θα μείνει αναμμένο το καρβουνάκι της ελπίδας. Και τότε, αν το καταφέρουμε αυτό το ασήκωτα ολίγο, πάλι εδώ θα είμαστε όλες και όλοι ν’ αλλάξουμε τα πράγματα ή να φτιάξουμε τους συσχετισμούς για τη μεταλλαγή τους δια της συμμετοχής.

Συναδελφικά, Νίκος Θεοτοκάς